Persian Arabic English French German Japanese

سایت حقوقی محمد حسنی

 

 

اساسنامه موسسه حقوقی عدل فردوسی

شماره ثبت : 27794

ارائه كليه خدمات حقوقی و به عنوان مشاوره حقوقی و انجام كليه امور وکالت در مراجع قضایی -اداری - مالی - ثبتی - دادگاه‌های خانواده - شهرداریها و کمیسیون های آن به ویژه کمیسیون ماده پنج -دادگاه های عمومي و انقلاب و مراجع مربوط به تعزیرات حکومتی- مراجع مالیاتی و کمیسیون های آن - هیئت هاي تحت پوشش وزارت کار و امور اجتماعی ودیوان عدالت اداری- همچنین ارائه كليه خدمات حقوقی شامل مشاوره وهمچنين انجام كليه امور وکالت از طرف خارجیان در مراجع داخلی مطابق با ضوابط و قوانین موضوعه و موازین حقوقی بین الملل و انجام امور داوری اعم از داخل و بین المللی

 
 
 
 

درصورتی که نیاز به وکیل دارید می توانید به موسسه حقوقی عدل فردوسی مراجعه نمایید. موسسه حقوقی عدل فردوسی با قبول کلیه دعاوی دادگستری از جمله کیفری ، حقوقی ، خانواده ، امور شهرداری ها ، دیوان عدالت اداری ، ثبتی ، ملکی و سایر دعاوی دادگستری درخدمت هموطنان عزیز می باشد.

آدرس : تهران ، خیابان انقلاب اسلامی ، بین میدان فردوسی و لاله زار ، پلاک 630 ، واحد 9 -تلفن تماس تهران: 66342315 

وب سایت موسسه : ferdose.ir

کمیسیون ملی یونسکو در ایران

نویسنده : حمید زنگنه

 عباس نادری قطب الدینی

سابقه شکل گیری کمیسیون ملی یونسکو در ایران
کشور ایران از جمله کشورهایی است که از بدو تأسیس سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) به عضویت آن در آمده است. پس از تصویب اساسنامه یونسکو که در نوامبر سال 1946 به امضا نمایندگان چند کشور از جمله ایران رسید، در سی‌ام اردیبهشت ماه 1325 ه. ش. (1945 م.) هیأت دولت ایران نیز با گذرانیدن تصویب نامه ای موافقت خود را با آن اعلام کرد.
در آن زمان, واحدی به نام کمیسیون ملی تعاون فکری، وظیفة هماهنگی میان سازمان های داخلی را با یونسکو عهده دار بود. آقای علی اصغر حکمت در سمت ریاست این کمیسیون قرار داشت و آقای دکتر غلامعلی آذرخشی، ملقب به رعدی آذرخشی، سمت دبیری کمیسیون را به عهده داشت. کمیسیون یاد شده با انتخاب اعضای جدید و انطباق با نیازهای زمان به کمیسیون ملی یونسکو در ایران تغییر نام داد و به طور نیمه رسمی مشغول به کار شد. همزمان نیز دکتر رعدی آذرخشی به عنوان نمایندة ثابت ایران در یونسکو منصوب شد و آقای دکتر ذبیح الله صفا سمت دبیری کمیسیون ملی را عهده دار شد.
عضویت قطعی ایران در یونسکو در پانزدهم تیرماه 1327 از تصویب مجلس شورای ملی وقت گذشت. در این زمان، همان کمیسیون نیمه رسمی که در سال 1325 با عنوان «کمیسیون ملی تعاون فکری» تشکیل شده بود، با انتخاب بعضی اعضای جدید و انطباق وضعیت خود با نیازمندی های جدید به کمیسیون ملی یونسکو تغییر نام یافت و به طور رسمی و قانونی فعالیت خود را آغاز کرد. اما از آن جا که برای تعیین اعضا و حدود فعالیت های کمیسیون ملی یونسکو در هر کشور اساسنامه ای تدوین و اجرا می شود، کمیسیون ملی یونسکو در ایران در بیست و یکمین جلسه خود اساس نامه کمیسیون را در سیزده ماده تنظیم نمود که به پیشنهاد وزارت فرهنگ وقت در جلسه دهم اردیبهشت 1328 به تصویب هیأت وزیران رسید، و متعاقبا در اداره ثبت شرکت ها ثبت و به مورد اجرا گذاشته شد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی وقفه ای در فعالیت های کمیسیون ایجاد نشد و با توجه به ابعاد فرهنگی و معنوی انقلاب اسلامی، کمیسیون فعالیت های خود را گسترش داد. به همین لحاظ، این اساسنامه بار دیگر پس از پیروزی انقلاب اسلامی مورد تجدید نظر قرار گرفت و اساسنامه اصلاحی که با توجه به اهداف و وظایف وسیع تر و متناسب با اصول و ارزش های نظام جمهوری اسلامی ایران در هفده ماده و چهار تبصره تهیه شده بود، پس از تأیید شورای عالی کمیسیون از سوی وزارت فرهنگ و آموزش عالی به هیأت دولت تقدیم شد و نهایتا در جلسة بیست و نهم شهریور 1366 به تصویب رسید. همزمان نیز چگونگی ترکیب هیأت نمایندگی ایران در یونسکو در هیأت دولت مورد بحث قرار گرفت و بر حضور کارشناسان و متخصصان حوزه های کاری یونسکو، در هیأت نمایندگی تأکید شد و ریاست هیأت نمایندگی به سطح سفیر ارتقا یافت.

ارکان کمیسیون ملی یونسکو در ایران
کمیسیون ملی یونسکو در ایران دارای سه رکن اصلی است:
1-شورای عالی
2-شورای اجرایی
3-دبیرخانه
1- شورای عالی
شورای عالی کمیسیون ملی یونسکو درایران، که عالی ترین مرجع تصمیم گیری کمیسیون است، دارای چهارده عضو از شخصیت های عالی رتبة دولتی و علمی می‌باشد. از این تعداد هفت عضو ثابت و هفت عضو غیر ثابت هستند. ریاست شورای عالی و کمیسیون ملی یونسکو در ایران با وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری است. اعضای ثابت شورای عالی به شرح زیر هستند:
1-وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری
2-وزیر امور خارجه
3-وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
4-وزیر آموزش و پرورش
5-دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو در ایران
6-رئیس سازمان حفاظت محیط زیست
7-مدیر عامل سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
هفت نفر عضو غیر ثابت، از میان شخصیت های علمی و فرهنگی کشور، که از بین اعضای هیأت علمی دانشگاه ها، مراکز آموزش عالی، محققان و هنرمندانی انتخاب می‌شوند که در زمینه های علمی، فرهنگی، آموزشی، و ارتباطات دارای تجربه باشند. این افراد در اولین دوره از سوی وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری برای مدت 3 سال انتخاب می‌شوند و در دوره های بعدی از میان دو برابر افرادی که وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری به اعضای ثابت شورای عالی کمیسیون پیشنهاد می‌کند با رأی مخفی اکثریت اعضا انتخاب می شوند.
شورای عالی کمیسیون با دعوت رئیس کمیسیون حداقل دوبار در سال تشکیل جلسه می‌دهد. جلسات با حضور ده نفر از اعضا رسمیت می‌یابد و تصمیمات آن با حداقل هشت رأی، معتبر خواهد بود. جلسات فوق العاده نیز بر حسب ضرورت و با دعوت رئیس کمیسیون تشکیل خواهد شد.
اهم وظایف شورای عالی کمیسیون ملی عبارت اند از:
- تعیین سیاست و تصویب برنامه های اصولی کمیسیون ملی در قالب برنامه ها و فعالیت های عمومی یونسکو؛
- تصویب گزارش فعالیت های سالانة کمیسیون که از سوی دبیرخانه تهیه و ارائه شده است؛
- تصویب و توصیه پیرامون تأمین بودجة سالانة کمیسیون ملی؛
- تأیید اعضای پیشنهادی شورای اجرایی کمیسیون به منظور اعزام نمایندگی به کنفرانس عمومی؛
- اظهار نظر درباره توسعه فعالیت های کمیسیون ملی؛
- ایجاد ارتباط بین کمیسیون ملی و سازمان های ذی ‌ربط دولتی و غیر دولتی؛
- همکاری و کمک به طرح ها و برنامه هایی که با فعالیت های یونسکو منطبق باشد؛
- بررسی و اظهار نظر در خصوص نشریه های ادواری و دیگر انتشارات کمیسیون ملی، و نیز برنامه ریزی برای توسعه و تکمیل آنها.
2- شورای اجرایی
به منظور تهیه طرح های اجرایی برنامه های کمیسیون ملی و مصوبات شورای عالی، و همچنین پی گیری آنها، شورای اجرایی مرکب از ده نفر تشکیل شده است:
1-رئیس کمیسیون ملی (وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری)
2-دبیر کل کمیسیون ملی
3-نمایندة تام الاختیار وزیر آموزش و پرورش
4-نمایندة تام الاختیار وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
5-معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
6-رئیس سازمان میراث فرهنگی کشور
7-مدیر کل امور سیاسی - بین المللی وزارت امور خارجه
8-نماینده تام الاختیار سازمان صدا و سیما
9-نمایندة تام الاختیار سازمان محیط زیست
10- یک نفر از اعضای شورای عالی کمیسیون، که توسط رئیس کمیسیون، از میان شخصیت های علمی و فرهنگی کشور برای مدت سه سال انتخاب می شود.
جلسات شورای اجرایی هر ماه یک بار و با حضور حداقل هفت نفر تشکیل می‌شود و تصمیمات آن با اکثریت مطلق اعضای حاضر معتبر است.
اهم وظایف شورای اجرایی عبارت است از:
- کسب نظر از دولت در خصوص مشارکت در برنامه ریزی، اجرا یا ارزیابی برنامه ها و فعالیت های بین المللی، منطقه ای و ملی یونسکو و پیشنهاد در این زمینه ها به دولت؛
- پی گیری نظرات و پیشنهادهای جمهوری اسلامی ایران در کنفرانس عمومی و سایر مجامع یونسکو؛
- پیشنهاد برنامه و بودجة کمیسیون به شورای عالی با نظر و همکاری دبیرخانه؛
- پیشنهاد اعضای هیأت اعزامی به کنفرانس عمومی به شورای عالی کمیسیون؛
- تصویب شرح وظایف کمیته های تخصصی؛
- پی گیری و نظارت بر پیشنهادهای جمهوری اسلامی ایران در مورد اجرای تصمیم ها و توصیه های یونسکو؛
- هم فکری با دبیر کل در خصوص اعضای هیأت های اعزامی به کنفرانس های منطقه ای و بین الدول؛
- همکاری در زمینة اجرای تصمیمات و توصیه های شورای عالی کمیسیون ملی.
3- دبیرخانه
دبیرخانه کمیسیون ملی یونسکو در ایران به عنوان مجری مصوبات شورای عالی و برنامه های مصوب، دبیرخانه ای دائمی است که واحدهای مختلف آن زیر نظر دبیر کل انجام وظیفه می‌کنند. دبیرخانه یکی از سازمان های وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری محسوب می‌شود.
دبیرخانة کمیسیون ملی وظایف متعددی را عهده دار است که از آن جمله اند:
- تهیه طرح برنامه و بودجة سالانه کمیسیون با مشورت شورای اجرایی کمیسیون؛
- تدوین گزارش سالانة فعالیت های کمیسیون؛
- برقراری رابطه میان کمیسیون و سایر مراکز و ارگان های دولتی و انجام مشورت های لازم؛
- تسهیل و توسعه ارتباط با سایر کمیسیون های ملی به ویژه کشورهای منطقه به منظور همکاری در اجرای برنامه ها و مطالعات مشترک مربوطه به فعالیت های یونسکو؛
- انجام مطالعات و تهیة طرح های متناسب با نیازهای کشور در مورد تعلیم و تربیت، علوم، فرهنگ و ارتباطات با همکاری کمیته های تخصصی؛
- نظارت بر اجرای برنامه های یونسکو و تهیة اسناد و مدارک لازم؛
- برقراری ارتباط منظم با نمایندگی دائمی جمهوری اسلامی ایران در یونسکو؛
- تهیه، ترجمه و انتشار کتب و نشریات ادواری یونسکو و سایر موسسات علمی و فرهنگی و تربیتی؛ و
- پی گیری وظایفی که توسط شورای عالی به دبیرخانه محول می‌شود.
در مورد وظیفه نظارتی دبیرخانه کمیسیون شایان گفتن است که معمولا کمک های مالی یونسکو که در قالب قطعنامه ها و پیشنهادهای ارائه شده به کنفرانس عمومی یا برنامه مشارکت به تصویب می رسد, به حساب کمیسیون ملی یونسکو واریز می شود. دبیرخانه کمیسیون پس از وصول کمک های نقدی، ضمن عقد قراردادهای اجرایی با مجریان طرح ها - که ممکن است همان سازمان های پیشنهاد دهنده طرح ها یا سایر نهادهای ذیربط باشند - برنامه زمان بندی اجرایی را مشخص و وجوه مربوط را طبق مفاد قرارداد در اختیار آن ها قرار می دهد. سازمان های مجری موظفند گزارش نهایی و مالی اجرای طرح ها را در محدوده زمانی تعیین شده برای انعکاس به بخش های مربوط در یونسکو به دبیرخانه کمیسیون تحویل نمایند. بدین ترتیب دبیرخانه کمیسیون عملا بر اجرای طرح ها و ارزیابی آن ها نظارت می نماید.
دبیر کل
دبیر کل از میان شخصیت های علمی – فرهنگی, به پیشنهاد وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری و تأیید هیأت دولت و با حکم وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری منصوب می شود. دبیر کل برای انجام وظایفش دو معاون دارد که عبارتند از:
الف – معاون مطالعاتی
از اهم وظایف معاون مطالعاتی کمیسیون ملی می توان به همکاری در برقراری ارتباط با سازمان های آموزشی، فرهنگی، علمی و ارتباطی کشور به منظور انطباق با برنامه های یونسکو و تأمین نیازهای آنها از محل برنامه های یونسکو، برنامة مشارکت، تأمین کارشناس، اخذ بورس، و سرپرستی و تنظیم امور سمینارها و مجامع یونسکو در ایران، همکاری در تهیه و گردآوری اسناد و آمار و اطلاعات مورد نیاز یونسکو، و نیز همکاری در تنظیم روابط کمیسیون ملی یونسکو در زمینه های مختلف با مقامات داخلی، وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری و وزارتخانه های فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش، امور خارجه و سایر سازمان های ذی ربط اشاره کرد.
همکاری در انجام امور مطالعاتی - تحقیقاتی مجلة پیام یونسکو و بولتن خبری کمیسیون و سایر انتشارات کمیسیون ملی، برقراری ارتباط سازمان های کشور با دفاتر و موسسات منطقه‌ای و بین المللی وابسته به یونسکو به منظور ایجاد هماهنگی در فعالیت های مربوط به یونسکو، و همکاری در تنظیم امور مطالعاتی و تحقیقاتی در خصوص سازمان های بین المللی غیر دولتی، بخش دیگری از وظایف معاون مطالعاتی را تشکیل می‌دهد.
کمک به تهیه و تدوین مطالب و گزارش های جامع مورد نیاز دبیرخانه کمیسیون، بررسی و تنظیم اسناد مربوطه به کنفرانس عمومی و شورای اجرایی یونسکو، شرکت در کنفرانس عمومی در صورت لزوم و مشارکت در اجرای قطعنامه ها و توصیه نامه ها، همکاری در تنظیم امور مطالعاتی و تحقیقاتی مربوط به کنفرانس عمومی و سایر کنفرانس ها و مجامعی که زیر نظر یونسکو و دفاتر منطقه ای تشکیل می‌شود، همکاری در امور مطالعاتی و تحقیقاتی و مصوبات شورای عالی و شورای اجرایی کمیسیون ملی، همکاری در برقراری ارتباط با نمایندگی های سازمان های تخصصی سازمان ملل برای دریافت اطلاعات و ایجاد هماهنگی در مورد امور مربوطه به یونسکو و نیز انجام کلیة امور دبیرخانه کمیسیون ملی با همکاری معاون اجرایی, در غیاب دبیر کل, از جمله وظایف معاون مطالعاتی به شمار می‌آید.
ب – معاون اجرایی
از وظایف اصلی معاون اجرایی کمیسیون ملی، همکاری در اجرای مصوبات کنفرانس عمومی اعم از قطعنامه ها و یا برنامه های مشارکت از طریق انعقاد قرارداد با نهادهای اجرایی ذی ربط و نظارت بر مراحل اجرایی آنها، همکاری درتنظیم امور اداری مربوط به کنفرانس عمومی و سایر کنفرانس ها و مجامعی که زیر نظر یونسکو و مراکز منطقه ای آن تشکیل می شود، مشارکت درانجام امور اداری مربوط در وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری، همکاری در امور اجرایی کمیته های تخصصی کمیسیون ملی و نیز همکاری در اجرای تصمیمات و مصوبات شورای عالی و شورای اجرایی کمیسیون ملی را می‌توان نام برد.
هم چنین نظارت بر برنامه کوپن یونسکو در ایران برای تهیه لوازم آموزشی و کمک آموزشی و سایر تجهیزات مورد نیاز، نظارت بر تنظیم امور مالی و اداری سمینارها و مجامع یونسکو در ایران، همکاری در انجام امور اجرایی مجله پیام, بولتن خبری، و سایر انتظارات کمیسیون ملی، و نظارت در امر چاپ و ترجمة آثار معتبری که از طرف یونسکو انتشار می‌یابد، را می‌توان از وظایف معاون اجرایی برشمرد.
ایجاد فعالیت در خصوص ارتباط میان سازمان های داخلی و دفاتر و موسسات منطقه ای و بین المللی وابسته به یونسکو به منظور ایجاد هماهنگی در فعالیت های مربوط به یونسکو، همکاری در برگزاری نمایشگاه ها و مسابقات فرهنگی و هنری در قالب برنامه های یونسکو از قبیل نمایشگاه های نقاشی، عکاسی، کتاب و غیره، مشارکت در تنظیم امور اجرایی در خصوص سازمان های بین المللی غیر دولتی و نیز انجام همه امور دبیرخانه کمیسیون ملی یونسکو در ایران با همکاری معاون مطالعاتی و در غیاب دبیر کل، بخش دیگری از وظایف معاون اجرایی راتشکیل می‌دهد.
ادارات تخصصی
از آنجا که زمینه فعالیت های اصلی سازمان تربیتی، علمی، فرهنگی ملل متحد (یونسکو) در پنج رشته تخصصی شامل آموزش، علوم، فرهنگ، ارتباطات و علوم اجتماعی می باشد، در اساسنامه کمیسیون ملی یونسکو در ایران و بر مبنای حوزه های اصلی یاد شده، تشکیل پنج اداره تخصصی پیش بینی شده است. فعالیت عمده هریک از این ادارات، انجام وظایف چهارگانه مشورتی، ارتباطی، اجرایی و اطلاع رسانی در چارچوب تخصصی خود است.
ادارات تخصصی با تشکیل کمیته های ملی، مرکب از متخصصان و کارشناسان، مسوولان و صاحب نظران عرصه ها و رشته های مربوطه برای انعکاس برنامه های بین المللی یونسکو در داخل کشور، ایجاد هماهنگی با برنامه های ملی و انتقال نظرات و نتایج این کمیته ها به یونسکو فعالیت می‌کنند. ارتباط مداوم این اداره با مراکز مربوطه در کمیسیون های ملی کشورهای دیگر و همچنین با یونسکو، همکاری و مشارکت بین المللی را در عرصه های گوناگون امکان پذیر می‌سازد.
در ادامه توضیحی مختصر درباره هر یک از ادارات پنج گانه کمیسیون ملی یونسکو در ایران ارائه می شود:
1- اداره آموزش، که مهمترین وظایف آن را می توان در موارد ذیل خلاصه کرد:
- فراهم آوردن مقدمات شرکت هیأت های ایرانی در کنفرانس های بین المللی و منطقه ای آموزشی؛
- فراهم آوردن مقدمات شرکت کارشناسان، برنامه ریزان و دست اندرکاران مسائل آموزشی کشور در دوره های کارآموزی و بازآموزی کوتاه مدت و میان مدت یونسکو در زمینه مسائل مربوط به آموزش و پرورش؛
- پخش و انتشار اطلاعات آموزشی و در صورت لزوم، ترجمه و معرفی مقالات، نوشته ها و معرفی کتب سودمندی که در این زمینه توسط یونسکو انتشار یافته است؛
- معرفی نوآوری های آموزشی جهان به کمک یونسکو در زمینه سوادآموزی، برنامه ریزی آموزشی، روش های تدریس، شیوه های تألیف کتب درسی و کمک درسی و تهیه وسایل کمک آموزشی به موسسات آموزشی کشور؛
- معرفی فعالیت های آموزشی کشور و نیز ارائه آمارهای مربوط به توسعه آموزش در تمامی سطوح به منظور درج در سالنامه های آماری یونسکو و نیز معرفی و انعکاس دیگر گزارش های رسمی آموزش و پرورش کشور به یونسکو برای اطلاع جهانیان؛
- درخواست اطلاعات آموزشی و مطالب تخصصی از یونسکو بنا به درخواست موسسات آموزشی ذیربط؛
- شرکت فعال در نشست های مرکزی و منطقه ای یونسکو و به خصوص نشست های دوسالانه اجلاس عمومی و ارائه قطعنامه ها و برنامه های مشارکت، به منظور فراهم آوردن شرایط پیشبرد آموزش و پرورش و توسعه بخش های مورد نظر مسوولان آموزشی کشور.
این اداره در طی سالیان در زمینه های آموزش و توسعه پایدار، آموزش پیش دبستانی، آموزش پایه، سواد آموزی، آموزش مداوم، آموزش فنی و حرفه ای، آموزش صلح و حقوق بشر، آموزش علوم و فن آوری، آموزش بازدارنده، آموزش ارزش ها، آموزش مباحث جمعیتی، آموزش چند فرهنگی، آموزش و اشتغال، نوآوری های آموزشی، تحقیقات آموزشی، سیاست گذاری در آموزش، برنامه ریزی آموزشی، آموزش بزرگسالان، تربیت معلم، آموزش و فقرزدایی، و آموزش محیط زیست به فعالیت های پژوهشی، اجرایی و ترویجی پرداخته است. اداره آموزش برای پیشبرد این فعالیت ها با نهادهایی چون وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت کار، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، سازمان نهضت سواد آموزی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی همکاری داشته است.
2- اداره علوم، که در خصوص موضوعاتی چون علم در خدمت صلح و توسعه، سیاست گذاری علمی، ظرفیت سازی در زمینه علم و فن آوری، پی گیری کنفرانس جهانی علوم، پایگاه های اطلاعاتی علمی در زمینه های مختلف، استاندارد سازی در علم، شبکه سازی در علم، افزایش همکاری های بین رشته ای، نقش زنان و دختران در علم و فن آوری، اخلاق در علم، شاخص ها و آمار علمی، علوم پایه، بلایای طبیعی، تنوع زیستی و اکوسیستم های مرتبط با آن، پارک های ملی و مناطق حفاظت شده، کنوانسیون های علمی، انرژی های تجدید شونده، ارتباط آب و خاک، آب شناسی و زمین شناسی فعالیت دارد. این اداره برای انجام مأموریت های خود با نهادهایی چون وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری، وزارت نیرو، وزارت مسکن و شهر سازی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، وزارت جهاد کشاورزی، وزرات نفت, وزارت امورخارجه، وزارت معادن و فلزات، وزارت راه و ترابری، نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران، سازمان محیط زیست، سازمان مدیریت و برنامه ریزی، سازمان زمین شناسی، سازمان هواشناسی، سازمان بنادر و کشتیرانی، سازمان جنگل ها و مراتع کشور، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران، مرکز ملی اقیانوس شناسی، دانشگاه ها و مراکز علمی کشور و سازمان های علمی غیر دولتی همکاری می نماید.
3- اداره فرهنگ، که در حوزه هایی چون فرهنگ و توسعه، سیاست فرهنگی، جهانگردی فرهنگی و طبیعی، شاخص ها و آمار فرهنگی, برنامه ریزی فرهنگی، میراث فرهنگی و طبیعی، ترویج خلاقیت، کنوانسیون های میراث فرهنگی، صنایع دستی، سینما، هنرهای تجسمی و نمایشی، گفتگوی بین فرهنگ ها و تمدن ها، تنوع و کثرت گرایی فرهنگی، کتابخوانی و مسابقات ادبی و هنری فعالیت دارد و در این راستا از کمک نهادهایی چون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان میراث فرهنگی، سازمان ایرانگردی و جهانگردی، سازمان مدارک انقلاب اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، صدا و سیما، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سازمان صنایع دستی، موزه های کشور، بنیادهای فرهنگی و هنری، رسانه ها، سازمان های فرهنگی غیر دولتی، و اتحادیه ناشران و کتابفروشان بهره می برد.
4- اداره ارتباطات، که در زمینه هایی چون آزادی مطبوعات، استقلال و کثرت گرایی و تنوع فرهنگی رسانه ها، رسانه های محلی و روستایی، زنان و رسانه ها، ابعاد فرهنگی و آموزشی، رسانه های سنتی و الکترونیکی، دسترسی متوازن تر و گسترده تر به اطلاعات، ابعاد اخلاقی و حقوقی و اجتماعی و فرهنگی جامعه اطلاعاتی، توسعه زیرساختارها و ظرفیت سازی در بخش اطلاعات و کاربری فن آوری اطلاعاتی در عرصه های گوناگون به فعالیت می پردازد. در این راستا این اداره از همیاری شورای عالی اطلاع رسانی، شورای عالی انفورماتیک، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت پست و تلگراف و تلفن، وزارت آموزش و پرورش، سازمان صدا و سیما، سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی، مرکز اطلاعات و مدارک علمی، انجمن صنفی روزنامه نگاران، انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، و مراکز علمی و دانشگاهی کشور بهره می برد.
5- اداره علوم اجتماعی و انسانی، که در حوزه هایی چون توسعه پایدار، مدیریت شهرها، مهاجرت و شهر نشینی، فقر، فلسفه و اخلاق، جوانان و زنان، صلح و حقوق بشر، دموکراسی، تبعیض, بردباری و تفاهم بین المللی، اخلاق زیستی، محیط زیست، دگرگونی های اجتماعی، جهانی شدن، جمعیت و توسعه اجتماعی، شهر سازی و معماری، تربیت بدنی و ورزش فعالیت می کند. این اداره برای انجام وظایفش با نهادهایی چون وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری، وزارت امور خارجه، وزارت کشور، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت مسکن و شهرسازی، پژوهشگاه علوم انسانی، سازمان حفاظت از محیط زیست، سازمان بهزیستی، کمیسیون حقوق بشر اسلامی، شورای عالی جوانان, مرکز ملی جوانان، مرکز امور مشارکت زنان، مرکز مطالعات و پژوهش های جمعیتی منطقه آسیا و اقیانوسیه، سازمان های غیر دولتی و آژانس های سازمان ملل فعال در زمینه های علوم اجتماعی و انسانی همکاری می نماید.
در تشکیلات فعلی دبیرخانه کمیسیون، علاوه بر پنج اداره تخصصی، یک اداره دیگر با عنوان «اداره امور عمومی» که عهده دار امور اصلی و پشتیبانی دبیرخانه می باشد، پیش بینی شده است.
- بودجه کمیسیون ملی یونسکو در ایران و نحوة تأمین آن
طبق مادة 17 اساسنامة کمیسیون ملی یونسکو، بودجة کمیسیون از چهار طریق قابل تأمین است:
- وجوهی که همه ساله در اعتبارات وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری پیش‌بینی می شود و به صورت کمک در اختیار دبیرخانة کمیسیون قرار می گیرد؛
- کمک های دیگر وزارتخانه ها و سازمان های دولتی ذی ربط؛
- کمک ها و هدایای سازمان های غیر دولتی و مردم؛ و
- درآمد های اختصاصی.
در سال های اخیر، بودجه کمیسیون عملاً از دو طریق یعنی کمک وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری, و درآمدهای اختصاصی حاصل از فروش انتشارات داخلی و خارجی و توزیع کوپن تأمین شده است. کمک های سایر سازمان های دولتی ذی ربط، جنبة موردی داشته است.
- اهداف و وظایف کمیسیون ملی یونسکو در ایران
اساسنامة یونسکو در ماده 7، بند 1، به تشریح هدف از تشکیل کمیسیون های ملی می‌پردازد و اعلام می دارد:
«هر یک از اعضا با توجه به موقعیت خاص خود اقدامات لازم را برای سهیم کردن گروه های مهم ملی علاقه مند به مسائل آموزشی و پژوهش های علمی و فرهنگی انجام می‌دهد؛ و برای این کار ترجیحا یک کمیسیون ملی به نمایندگی از طرف دولت و گروه های مختلف تشکیل می‌دهد.»
بند 2 از ماده 7 ، به وظایف اصلی کمیسیون ملی می پردازد و به عبارتی این کمیسیون ها را پایگاه های اصلی اجرای برنامه های یونسکو در کشورهای خود محسوب می‌کند که در نقش نهاد رابط، وظیفه ارائه مشاوره و ایجاد هماهنگی میان یونسکو و سازمان های داخلی را بر عهده دارند.
اهداف و وظایف کمیسیون ملی یونسکو در ایران طبق اساسنامه این کمیسیون، مصوب 29 شهریور 1366 هیات دولت عبارتند از:
1- مشارکت در فعالیت های یونسکو به منظور استقرار صلح و ایجاد تفاهم متقابل میان ملت ها از طریق اشاعه دانش و معرفت و اهتمام در امر نشر فرهنگ و آموزش؛
2- تلاش برای برقراری، حفظ و بسط عدالت، آزادی و حقوق اساسی افراد انسانی با الهام از اصول اسلامی و اهداف یونسکو از طریق همکاری با سازمان مرکزی یونسکو و موسسات تابعه آن؛
3- تلاش برای اعتلای فرهنگ و اشاعه ارزش های انسانی و مبارزه با مفاسد اخلاقی، از راه تبادل فکری با صاحبنظران در قلمرو ادیان و مذاهب، تعلیم و تربیت و علم اخلاق؛
4- کوشش در غنی کردن اندیشه بشری از راه نشر و بسط دانش به منظور اکمال فضیلت های انسانی؛
5- شناخت فرهنگ های گوناگون جوامع و معرفی فرهنگ اسلامی و میراث فرهنگی ایران؛
6- تعمیم آموزش و نیز مبارزه با بیسوادی به عنوان مانع عمده تعالی فکری و بسط توسعه فرهنگی، از طریق همکاری با یونسکو و موسسات تابعه؛
7- همکاری و همگامی در ایجاد نظام نوین ارتباطات به منظور مبادله گسترده اطلاعات در مقیاس جهانی و مقابله با انحصارطلبی قدرت های سلطه جوی جهانی در این زمینه؛
8- ایجاد ارتباط بین سازمان یونسکو و سازمان های دولتی و غیردولتی کشور که در زمینه های آموزشی، تربیتی، علمی و فرهنگی و ارتباطات فعالیت دارند؛
9- تسهیل و توسعه ارتباط با کمیسیون های ملی یونسکو در کشورهای دیگر، بویژه کشورهای منطقه، به منظور همکاری در اجرای برنامه ها و انجام مطالعات مشترک؛
10- همکاری در اجرای طرح ها و برنامه هایی که در چهارچوب فعالیت های یونسکو از سوی دولت ارائه می شود؛
11- پیشنهاد بودجه سالانه کمیسیون به وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری؛
12- تعیین مصرف وجوه و اموالی که به عنوان هدیه برای پیشرفت مقاصد یونسکو به کمیسیون ملی تقدیم می شود و نظارت در مصرف آن ها.
تاریخ انتشار در سایت: ۲۹ مرداد ۱۳۸۲
:http://www.bashgah.net/fa/content/show/283