Persian Arabic English French German Japanese

سایت حقوقی محمد حسنی

 

 

اساسنامه موسسه حقوقی عدل فردوسی

شماره ثبت : 27794

ارائه كليه خدمات حقوقی و به عنوان مشاوره حقوقی و انجام كليه امور وکالت در مراجع قضایی -اداری - مالی - ثبتی - دادگاه‌های خانواده - شهرداریها و کمیسیون های آن به ویژه کمیسیون ماده پنج -دادگاه های عمومي و انقلاب و مراجع مربوط به تعزیرات حکومتی- مراجع مالیاتی و کمیسیون های آن - هیئت هاي تحت پوشش وزارت کار و امور اجتماعی ودیوان عدالت اداری- همچنین ارائه كليه خدمات حقوقی شامل مشاوره وهمچنين انجام كليه امور وکالت از طرف خارجیان در مراجع داخلی مطابق با ضوابط و قوانین موضوعه و موازین حقوقی بین الملل و انجام امور داوری اعم از داخل و بین المللی

 
 
 
 

درصورتی که نیاز به وکیل دارید می توانید به موسسه حقوقی عدل فردوسی مراجعه نمایید. موسسه حقوقی عدل فردوسی با قبول کلیه دعاوی دادگستری از جمله کیفری ، حقوقی ، خانواده ، امور شهرداری ها ، دیوان عدالت اداری ، ثبتی ، ملکی و سایر دعاوی دادگستری درخدمت هموطنان عزیز می باشد.

آدرس : تهران ، خیابان انقلاب اسلامی ، بین میدان فردوسی و لاله زار ، پلاک 630 ، واحد 9 -تلفن تماس تهران: 66342315 

وب سایت موسسه : ferdose.ir

بررسی تطبیقی آزادی بیان در اعلامیه جهانی حقوق بشر و اسلام

منابع مقاله:

مجله بازتاب اندیشه، شماره ۵۱، اسم علی، الهیار؛


 وقایع اتفاقیه، ۲۶و۲۷/۳/۸۳

آزادی بیان یکی از مهم ترین موضوعات حقوق بشر و همچنین یکی از پرچالش ترین مقولات مطرح در حوزه های مختلف نظری و اجتماعی است که پیرامون حدود و قلمرو و نقش کارکرد آن، مباحث فراوانی به طور جدی در جریان بوده است و هیچ گاه از اهمیت و جذابیت آن کاسته نشده است. در این مقاله، ابتدا به طور اجمال دیدگاه های نظری متفاوت در زمینه حقوق بشر، و ادامه به مهم ترین اسناد حقوق بشر از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر، و در پایان مبحث آزادی و آزادی بیان و دیدگاه اسلام در این زمینه بررسی می شود.

اختلاف نظرهای شدیدی در زمینه تعریف حقوق بشر وجود دارد. اما حدود آن را می توان با استفاده از مشخصه های اصلی، نشان داد: حقوق بشر عبارت است از خواست های فرد برای به دست آوردن دسته ای از منافع در قبال دولت؛ طیفی را شامل می شود که یک طرف آن حقوق افراد در چارچوب قانون تعریف شده است و در قطب دیگر خواست ها و آرزوهای بشر قرار دارد؛ ذاتا ارزشی بین المللی دارد؛ حالتی انتزاعی و مطلق گرا دارد؛ همان بیان خواست های اساسی است. به هر حال، وجود اختلاف نظر در مباحث تئوریک این موضوع و نبود تعریف مشترک و جامعی در این زمینه، نمی تواند دلیلی برای نفی و بی حرمتی حقوق طبیعی و فطری انسان باشد. پایه های اولیه حقوق بشر از نظر تاریخی را می توان در مبانی حقوق طبیعی، تعالیم ادیان، مذاهب و اومانیسم جست وجو کرد.

نویسنده در ادامه به بحث اصلی خود یعنی آزادی بیان می پردازد. بی گمان، مفهوم آزادی یکی از چالش های جدی در ساحت اندیشه بشری بوده است و هیچ گاه ملت ها در طول تاریخشان از آرمان آزادی دست نکشیده اند. بررسی دیدگاه برخی اندیشمندان، شاهد این اختلاف نظرهاست.

اریک فروم: «آزادی سبب خودشناسی می شود؛ خودشناسی نیز آگاهی را دامن می زند و در سایه آزادی است که استعدادهای آدمی بارور می شوند و خرد و دانش رشد می کند».

روسو: «همه افراد بشر آزاد و مساوی آفریده شده اند و کسی که از آزادی صرف نظر کند، از مقام آدمیت صرف نظر کرده است و هیچ چیز نمی تواند این خسارت را جبران کند».

آیزایا برلین، فیلسوف معاصر، آزادی را به آزادی منفی و مثبت تقسیم می کند: «آزادی منفی به معنی نفی موانع، قیود و تسلیم غیر شدن است و آزادی مثبت به معنی اثبات خویشتن و استقلال است».

به نظر می رسد که آزادی اندیشه از حوزه حقوق خارج است؛ چرا که یک فعالیت ذهنی و درونی است. بنابراین نباید برای آن قواعد و قانون وضع کرد. ولی این تصور به دو دلیل صحیح نیست: اول اینکه افکار انسان محصول عوامل مختلف خارجی از قبیل شرایط سیاسی و اجتماعی است. دوم اینکه اگر قدرت سیاسی مهار و تحدید نشود، مرزهای آزادی حتی آزادی اندیشه را می شکند و با ایجاد ترس و خفقان، مجال اندیشه ورزی را از میان می برد. واضح است که آزادی اندیشه مقدمه لازم آزادی بیان است؛ چرا که گفتار و بیان تجلیگاه اندیشه است.

منبع:http://www.hawzah.net/fa/ArticleView.html?ArticleID=89964