Persian Arabic English French German Japanese

سایت حقوقی محمد حسنی

 

 

اساسنامه موسسه حقوقی عدل فردوسی

شماره ثبت : 27794

ارائه كليه خدمات حقوقی و به عنوان مشاوره حقوقی و انجام كليه امور وکالت در مراجع قضایی -اداری - مالی - ثبتی - دادگاه‌های خانواده - شهرداریها و کمیسیون های آن به ویژه کمیسیون ماده پنج -دادگاه های عمومي و انقلاب و مراجع مربوط به تعزیرات حکومتی- مراجع مالیاتی و کمیسیون های آن - هیئت هاي تحت پوشش وزارت کار و امور اجتماعی ودیوان عدالت اداری- همچنین ارائه كليه خدمات حقوقی شامل مشاوره وهمچنين انجام كليه امور وکالت از طرف خارجیان در مراجع داخلی مطابق با ضوابط و قوانین موضوعه و موازین حقوقی بین الملل و انجام امور داوری اعم از داخل و بین المللی

 
 
 
 

درصورتی که نیاز به وکیل دارید می توانید به موسسه حقوقی عدل فردوسی مراجعه نمایید. موسسه حقوقی عدل فردوسی با قبول کلیه دعاوی دادگستری از جمله کیفری ، حقوقی ، خانواده ، امور شهرداری ها ، دیوان عدالت اداری ، ثبتی ، ملکی و سایر دعاوی دادگستری درخدمت هموطنان عزیز می باشد.

آدرس : تهران ، خیابان انقلاب اسلامی ، بین میدان فردوسی و لاله زار ، پلاک 630 ، واحد 9 -تلفن تماس تهران: 66342315 

وب سایت موسسه : ferdose.ir

حمایت قانون از مردم در حوادث


 هم گسیختگی اجتماعی حکایت تلخ برخی اخبار اجتماعی است که هر از چندگاهی با موجی از تشویش و اضطراب وارد بطن جامعه شده و با همان سرعت از یادها میروند. همه فراموش میکنند که چگونه مظلومی درگوشه شهر با ضربات چاقو به آخرین ثانیههای زندگی خود رسید؛َ

در حالی که مردم تنها نظاره گر این واقعه تلخ بودند. حوادث تلخ به راحتی از ذهنها پاک میشود تا اینکه پس از گذشت زمان اندکی رنگ جنایت باز در شهر نمود پیدا کند تا «من»، «تو» و «او» که تشکیل دهندگان این جامعه محسوب میشویم تنها ایفاگر نقش نظاره گر باشیم. حال سؤال اینجاست در برابر این حوادث دلخراش مردم چه مسئولیتی دارند و آیا میتوان این موضوع را پذیرفت که تنها مسئولیت آنها روشن کردن دوربینهای موبایل و ثبت آخرین نفسهای قربانیان باشد؟ آیا قابل قبول است که بپذیریم مردانگی در جامعه نفسهای آخر را میکشد؟ آیا تک نمونههای مردانگی میتوانند نجات بخش جامعه ای باشند که در آن دیگر تجانس رنگی ندارد؟
جامعه نیازمند خانه‌تکانی افکار
به گفته برخی از جامعه شناسان نبود شخصیت اجتماعی یکی از مهمترین عوامل از هم گسیختگی اجتماعی محسوب میشود که باید ریشههای آن را در مؤلفههای اقتصادی جستجو کرد. در همین زمینه یک جامعه شناس معتقد است جامعه نیازمند خانه تکانی افکار است. متأسفانه ما دچار بیگانگی با فرهنگ ملی شده ایم و این میتواند زنگ خطری باشد که 25 سال پیش بسیاری از جامعه شناسان و کارشناسان نسبت به آن هشدار داده بودند.
دکتر امان الله قرایی مقدم با اشاره به اینکه پیوندهای اجتماعی چهارمین سرمایه مؤثر هر جامعه ای محسوب میشوند، میگوید: سرمایههای طبیعی، مولدهای تولید و سرمایه انسانی سه عامل سرمایه ای مهم تا دهه هشتاد قرن بیستم مطرح بودند، اما از آن زمان به بعد جامعه شناسان به این واقعیت دست یافتند که سرمایه اجتماعی مؤلفه ای است که اگر از نظر اهمیت فراتر از سه سرمایه بالا نباشد کمتر از آنها نیز نخواهد بود.

سرمایههای اجتماعی لنگ میزنند
دکتر قرایی مقدم بیان میدارد تا زمانی که اعتماد، اعتقاد، روابط معنوی، جمع گرایی و غم دیگران را خوردن در جامعه به وجود نیاید نمی توان توقع داشت که دیگر سرمایهها زمینه ساز رشد شوند.
متأسفانه سرمایه اجتماعی در کشور ما به ویژه تهران بسیار لنگ میزند. اعتماد افقی و عمودی در جامعه ضعیف است. یعنی نه مردم نسبت به یکدیگر اعتماد دارند و نه برخی از مسئولین توانسته اند با مردم رابطه ای اعتمادگونه را پدید آورند درحالی که سخنان قرایی مقدم بیانگر مشکلات موجود در عرصه پیوند اجتماعی است، دکتر امیرحسین بانکی نیز بر این باور است که جامعه به نوعی دچار فرهنگ بی تفاوتی شده است.
وی با ابراز تاسف ازاین که طی ده الی15 سال گذشته نوعی فرهنگی بی تفاوتی در برابر منکرات به وجود آمده و فضا را به سمتی برده تا افراد نسبت به رخدادهای اطراف خود هیچ واکنشی نشان ندهند میگوید: باید توجه داشت که این موضوع را نمی توان به تمام مردم تعمیم داد بلکه این روحیه به دلیل تداخل جمعیتی در بین مردم شهرهای بزرگ به ویژه تهران بسیار قابل تأمل است.
دکتر امان الله قرایی مقدم با بیان این که مردمان ما تنها شده اند و در بی کسی به سر میبرند، عنوان میکند: این تنهایی فضا را به گونه ای پیش برده که مردم در برابر حوادث به وقوع پیوسته نظاره گری بیش نباشند و رنگی از پیوند اجتماعی از خود به نمایش نگذارند. این جامعه شناس به عوامل اقتصادی نیز اشاره کرد و گفت: ذهنیت حاکم جامعه مادیات شده و افراد به دنبال هویت بخشی به خود با ظاهری مادی هستند. حال با چنین رویکردی چگونه میتوان توقع داشت که معنویات در جامعه کمرنگ نشود و مردم به فکر فریادرسی باشند.
اما بانکی نظر دیگری دارد. وی با اشاره به این که نوع دوستی در بین مردمان ما کاهش نیافته بلکه عواملی باعث شده تا این مؤلفه کمتر بتواند به ظهور برسد، میگوید: اگر به نوع دوستی مردم ایران توجه داشته باشیم به این نکته خواهیم رسید که هیچ گاه به آسانی از حوادث پیش آمده نمی گذرند. اگر به دنبال شاهد هستیم نمونه بارز آن را میتوان در ایثار سرباز شهیدی یافت که برای نجات سه مصدوم از صحنه تصادف جان خود را از دست داد. در بسیاری از موارد قانون دست مردم را بسته و ما باید به دنبال رفع ضعفهای قانونی برای از بین بردن موانع کمک رسانی باشیم.
مردم احساس خطر میکنند
چند وقت پیش خبرهایی مبنی بر عدم درگیر شدن افراد کمک کننده به دیگران به گوش رسید؛ اما متأسفانه این خبر در همان سطح باقی ماند و راه به جایی نبرد و همچنان مردم پس از کمک رسانی دچار بازخواست شدند. اگر قانون در این بخش شفاف نشود و به خوبی عمل نکند یقیناً با یک فرهنگ سازی میتوان مردم را نسبت به حوادث رخ داده مسئولیت پذیر کرد. هم اکنون مردم در شرایط بحرانی احساس خطر میکنند و از عاقبت کمک رسانی میهراسند.
قرایی مقدم نیز بر این باور است که قانون در پاره ای از موارد عامل گسستهای اجتماعی شده است.
وی با بیان این که مردم اعتماد ندارند اگر در یک درگیری جلو بروند و فردی را از مرگ نجات دهند، مورد حمایت قانون قرار میگیرند یا خیر، میگوید: آنها با این سؤال روبه رو هستند که باید کمک کردن را برگزینند یا بی تفاوت گذشتن را. این فضا برای جامعه ما مناسب نیست و باید قانون را به حمایت گر مبدل ساخت نه سدی در برابر کمک رسانی.
قرایی مقدم با بیان این که معنویات، اخلاقیات و روحیات معنوی جامعه دچار مشکل شده است، میگوید: دین یعنی اخلاقیات؛ وقتی اخلاقیات قوی میشود، جرم کم میشود. بررسیها نشان داده است در ماه مبارک رمضان و در دهه اول محرم به ویژه شبهای عاشورا ارتکاب به جرم به حداقل خود میرسد.
وی کاهش اعتماد اجتماعی و نزول اخلاقیات در جامعه را مهمترین آسیبهایی میداند که ما را تهدید میکنند عنوان میکند: وقتی سرمایههای اجتماعی کاهش مییابد، ناتوی فرهنگی دست به کار میشود. وقتی اعتماد اجتماعی کمرنگ میشود شبکههای اجتماعی هم کمرنگ میشود. ما از گسترش فیس بوک ناراحتیم؛ اما چرا خودمان چنین شبکههایی را گسترش نمیدهیم؟ پیشترها مردم برای سیل و زلزله با جان و دل کمک میکردند، اما امروز اگرچه کمک میکنند اما مثل گذشته نیست. این به دلیل همان کاهش اعتماد اجتماعی در جامعه است.
جلو برویم یا نه؟
موضوع نظاره گر بودن مردم و چالشهایی که زمینه ساز آن شد از نگاه کارشناسان اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت. اما نکته اینجاست قانون در برابر این برخوردها چه بازخوردی از خود نشان خواهد داد و به عبارتی آیا کسانی که اقدام به مداخله میکنند از حمایتهای قانونی بهره مند میشوند یا خیر؟
در این رابطه یک حقوق دان معتقد است: بر اساس قانون برخورد با جرایمی که در منظر عمومی به وقوع میپیوندد بر عهده پلیس است و مأمورین نیروی انتظامی میتوانند در این نوع حوادث راساً وارد شوند و نسبت به جلب و دستگیری افراد بزهکار اقدام کنند.
محمد علی جداری فروغی با اشاره به این که در برخی از موارد مشاهده میشود مأموران در صحنه حضور ندارند و حتی اگر افراد بخواهند آنها را در جریان قرار دهند زمان از دست میرود، اعتقاد دارد از نظر فقهی و حقوقی افراد جامعه در برابر این حوادث نباید ساکت و نظاره گر باشند و آنها باید تمام تلاش خود را برای رفع این درگیری انجام دهند.
به گفته این کارشناس مسائل حقوقی از نظر قانونی کسانی که در این درگیریها مورد ضرب و جرح قرار میگیرند مورد حمایت قرار گرفته و با بزهکار برخورد قاطع صورت میپذیرد.
وی ادامه میدهد: اگر افراد مسن در درگیریهای خیابانی حضور به عمل آورند میتوانند مانع بسیاری از حوادث تلخ شوند. افرادی که دارای وجدانهای بیدار هستند نمی توانند شاهد چنین صحنههایی باشند و از این موضوع آگاهی دارند که نه تنها در جامعه حقوقی دارند بلکه وظایفی را بر عهده دارند. صاحب وجدان بیدار نمی تواند نظاره گر قتل و یا ضرب و شتم دیگری باشد.
در نهایت برخی از کارشناسان اجتماعی بر این باورند وقتی حمایتهای قانونی پشت مردم قرار میگیرد مردم همواره در صحنه حضور مییابند؛ برای مثال در حوادث طبیعی پیش آمده برای کشورهای مختلف جهان همین مردمی که در درگیریهای خونین شهری تنها نظاره گر رکورد ضبط شدن صحنهها هستند با تمام وجود به همراهی میپردازند و از حمایت قانون از خود دلگرمی کامل دارند. این در حالی است که در حوادث شهری چنین موضوعی مطرح نیست. باید به این نکته توجه داشت که مسائل اجتماعی ماحصل بسیاری از عوامل است که به صورت زنجیره در کنار یکدیگر قرار میگیرند که در باب از بین رفتن پیوندهای اجتماعی این موضوع نیز مستثنی نیست.
صدیقه دباغی- نشریه مأوی
منابع:
1- روزنامه تهران امروز15/6/90
2- روزنامه کیهان 12/6/90
3- سایت پلیس
4- خبرگزاری فارس

منبع:

http://www.maavanews.ir/tabid/38/ctl/Edit/mid/387/Code/8862/Default.aspx